احادیث و اشعار و محافل عزا داری امام حسین علیه السلام
قال رسول الله (ع) :« إنَّ لِقَتْلِ الْحُسَيْنِ حَرَارَةٌ فِي قُلُوبِ الْمُؤْمِنِينَ لَنْ تَبْرُدَ أَبَداً »(مستدرك الوسائل، ج 10ص 318) و خصائص الحسینیه ص ۶۷
پیامبر اسلام فرمودند : شهادت امام حسين عليه السلام در دلهاي افراد با ايمان آتش و حرارتي ايجاد ميكند كه هرگز خاموش نخواهد شد.
قال الباقر ع: ما من رجل ذكرنا او ذكرنا عنده يخرج من عينيه ماء و لو مثل جناح البعوضة الا بنى الله له بيتا فى الجنة و جعل ذلك الدمع حجابا بينه و بين النار
امام باقر ع پس از شنيدن سرودههاى «كميت» درباره اهلبيت، گريست و سپس فرمود: هيچ كس نيست كه ما را ياد كند، يا نزد او از ما ياد شود و از چشمانش هر چند به اندازه بال پشهاى اشك آيد، مگر آن كه خداوند برايش در بهشت، خانهاى بنا كند و آن اشك را حجاب ميان او و آتش دوزخ قرار دهد الغدير، ج 2، ص202
قال الصادق ع: بكى على بن الحسين ع عشرين سنة و ما وضع بين يديه طعام الا بكى
امام صادق ع فرمود: امام زينالعابدين ع بيست سال به ياد عاشورا گريست و هرگز طعامى پيش روى او نمىگذاشتند، مگر اين كه گريه مىكرد بحارالانوار، ج 46، ص 108
قال الصادق ع: لما مات ابراهيم بن رسول الله ص حملت عين رسول الله بالدموع ثم قال النبى ص: تدمع العين و يحزن القلب و لا نقول ما يسخط الرب و انا بك يا ابراهيم لمحزونون
امام صادق ع فرمود: چون ابراهيم پسر رسول خدا از دنيا رفت، چشم پيامبر پر از اشك شد سپس پيامبرفرمود: چشم، اشكبار مىشود و دل غمگين مىشود، ولى چيزى نمىگوييم كه خدا را به خشم آورد، و ما در سوگ تو اى ابراهيم اندوهناك هستيم بحارالانوار، ج 22، ص157
قال الصادق ع: من ذكرنا عنده ففاضت عيناه حرم الله وجهه على النار
امام صادق ع فرمود: نزد هر كس كه از ما و مظلوميت ما ياد شود و چشمانش پر از اشك گردد، خداوند چهرهاش را بر آتش دوزخ حرام مىكند بحارالانوار، ج 44، ص285
قال الصادق ع: تزاوروا و تلاقوا و تذاكروا و احيوا امرنا
امام صادق ع فرمود: به زيارت و ديدار يكديگر برويد، با هم به سخن و مذاكره بنشينيد و امر ما را ـ كنايه از حكومت و رهبرى ـ زنده كنيد بحارالانوار، ج 71، ص352
قال الصادق ع للفضيل: تجلسون و تحدثون؟ فقال: نعم، قال: ان تلك المجالس احبها فأحيوا امرنا، فرحم الله من احيى امرنا
امام صادق ع از «فضيل» پرسيد: آيا دور هم مىنشينيد و حديث و سخن مىگوييد؟ گفت: آرى فرمود: اينگونه مجالس را دوست دارم، پس امرامامت ما را زنده بداريد خداى رحمت كند كسى را كه امر و راه ما را احيا كند وسائل الشيعه، ج 10، ص392
قال الصادق ع: رحم الله دمعتك، اما انك من الذين يعدون من اهل الجزع لنا و الذين يفرحون لفرحنا و يحزنون لحزننا، اما انك سترى عند موتك حضور آبائى لك
امام صادق ع به «مسمع» كه از سوگواران و گريه كنندگان بر عزاى حسينى بود، فرمود: خداى، اشك تو را مورد رحمت قرار دهد آگاه باش، تو از آنانى كه از دلسوختگان ما به شمار مىآيند، و از آنانى كه با شادى ما شاد مىشوند و با اندوه ما غمگين مىگردند آگاه باش! تو هنگام مرگ، شاهد حضور پدرانم بر بالين خويش خواهى بود وسائل الشيعه، ج 10، ص397
قال الصادق ع: اللهمو ارحم تلك الأعين التى جرت دموعها رحمة لنا و ارحم تلك القلوب التى جزعت و احترقت لنا و ارحم الصرخة التى كانت لنا
امام صادق ع بر سجاده خود نشسته و بر زائران و سوگواران اهل بيت، چنين دعا مىكرد و مىفرمود: خداياآن ديدگان را كه اشكهايش در راه ترحم و عاطفه بر ما جارى شده و دلهايى را كه به خاطر ما نالان گشته و سوخته و آن فريادها و نالههايى را كه در راه ما بوده است، مورد رحمت قرار بده بحارالانوار، ج 98، ص8
قال الصادق ع: من دمعت عينه فينا دمعة لدم سفك لنا او حق لنا نقصناه او عرض انتهك لنا او لأحد من شيعتنا بوأه الله تعالى بها فى الجنة حقبا
امام صادق ع فرمود: هر كس كه چشمش در راه ما گريان شود، به خاطر خونى كه از ما ريخته شده است، يا حقى كه از ما گرفتهاند، يا آبرويى كه از ما يا يكى از شيعيان ما برده وهتك حرمت كردهاند، خداى متعال به همين سبب، او را در بهشت جاودان، براى ابد جاى مىدهد امالى شيخ مفيد، ص175
قال الصادق ع: لكل شيىء ثواب الا الدمعة فينا
امام صادق ع فرمود: هر چيزى پاداش و مزدى دارد، مگر اشكى كه براى ما ريخته شود ـ كه چيزى با آن برابرى نمىكند و مزد بى اندازه داردـ جامع احاديث الشيعه، ج 12، ص548
قال الصادق ع: ما من عين بكت لنا الا نعمت بالنظر الى الكوثر و سقيت منه
امام صادق ع فرمود: هيچ چشمى نيست كه براى ما بگريد، مگر اين كه برخوردار از نعمت نگاه به «كوثر» مىشود و از آن سيرابش مىكنند جامع احاديث الشيعه، ج 12، ص554
عن الصادق ع: يا زرارة! ان السماء بكت على الحسين اربعين صباحا
امام صادق ع فرمود: اى زراره! آسمان چهل روز، در سوگ حسين بن على ع گريه كرد جامع احاديث الشيعه، ج 12، ص552
قال الصادق ع:كل الجزع و البكاء مكروه سوى الجزع و البكاء على الحسين ع
امام صادق ع فرمود: هر ناليدن و گريهاى مكروه است، مگر ناله و گريه بر حسين عبحارالانوار، ج 45، ص313
قال الصادق ع:ان النبى لما جائته وفاة جعفر بن ابى طالب و زيد بن حارثة كان اذا دخل بيته كثر بكائه عليهما جدا و يقول: كانا يحدثانى و يؤانسانى فذهبا جميعا
امام صادق ع فرمود: وقتى خبر شهادت جعفر بن ابى طالب و زيد بن حارثه به پيامبر خدا رسيد، از آن پس هر گاه وارد خانه مىشد، بر آن دو شهيد به شدت مىگريست و مىفرمود : آن دو شهيد، با من هم سخن و همدم و انيس بودند، و هر دو رفتند! من لا يحضره الفقيه، ج 1، ص177
قال الصادق ع:نفس المهموم لظلمنا تسبيح و همه لنا عبادة و كتمان سرنا جهاد فى سبيل الله ثم قال ابو عبد الله ع: يجب ان يكتب هذا الحديث بالذهب
امام صادق ع فرمود: نفس كسى كه به خاطر مظلوميت ما اندوهگين شود، تسبيح است و اندوهش براى ما، عبادت است و پوشاندن راز ما جهاد در راه خداست سپس امام صادق ع افزود: اين حديث را بايد با طلا نوشت! امالى شيخ مفيد، ص 338
قال الصادق ع: اربعة الاف ملك عند قبر الحسين ع شعث غبر يبكونه الى يوم القيامة
امام صادق ع فرمود: 4 هزار فرشته نزد قبر سيد الشهدا ع ژوليده و غبارآلود، تا روز قيامت بر آن حضرت مىگريند كامل الزيارات، ص 119
قال الرضا ع: يا ابن شبيب! ان كنت باكيا لشىء فابك للحسين بن على بن ابى طالب ع فانه ذبح كما يذبح الكبش
امام رضا ع به «ريان بن شبيب» فرمود: اى پسر شبيب! اگر بر چيزى گريه مىكنى، بر حسين بن على بن ابى طالب ع گريه كن، چرا كه او را مانند گوسفند سر بريدند بحارالانوار، ج 44، ص 286
قال الرضا ع:من جلس مجلسا يحيى فيه امرنا لم يمت قلبه يوم تموت القلوب
امام رضا ع فرمود: هر كس در مجلسى بنشيند كه در آن، امر و خط و مرام ما احيا مىشود، دلش در روزى كه دلها مىميرند، نمىميرد بحارالانوار، ج 44، ص278
قال الرضا ع: فعلى مثل الحسين فليبك الباكون فان البكاء عليه يحط الذنوب العظام
امام رضا ع فرمود: گريه كنندگان بايد بر كسى همچون حسين ع گريه كنند، چرا كه گريستن براى او، گناهان بزرگ را فرو مىريزد بحارالانوار، ج 44، ص284
قال الرضا ع: يابن شبيب! ان بكيت على الحسين ع حتى تصير دموعك على خديك غفر الله لك كل ذنب اذنبته صغيرا كان او كبيرا قليلا كان او كثيرا
امام رضا ع فرمود: اى پسر شبيب! اگر بر، حسين ع آن قدر گريه كنى كه اشكهايت بر چهرهات جارى شود، خداوند همه گناهانت را كه مرتكب شدهاى مىآمرزد، كوچك باشد يا بزرگ، كم باشد يا زياد امالى صدوق، ص112
قال الرضا ع: ان سرك ان تكون معنا فى الدرجات العلى من الجنان فاحزن لحزننا و افرح لفرحنا
امام رضا ع به «ريان بن شبيب» فرمود: اگر تو را خوشحال مىكند كه در درجات والاى بهشت با ما باشى، پس در اندوه ما غمگين باش و در شادى ما خوشحال باش جامع احاديث الشيعه، ج 12، ص549
جلوه های عزا داری امام حسین علیه السلام
در سقاخانه های منازل بروجرد
شعری از مرحوم استاد شهریار
شیعیان دیگر هوای نینوا دارد حسین (ع)
روی دل با کاروان کربلا دارد حسین (ع)
از حریم کعبه جدش به اشکی شست دست
مروه پشت سر نهاد اما صفا دارد حسین
میبرد در کربلا هفتاد و دو ذبح عظیم
بیش از اینها حرمت کوی منا دارد حسین
پیش روراه دیار نیستی کافیش نیست
اشک و آه عالمی هم در قفا دارد حسین
بسکه محمل ها رود منزل به منزل با شتاب
کس نمی داند عروسی یا عزا دارد حسین
رخت و دیباج حرم چون گل به تاراجش برند
تا بجائی که کفن از بوریا دارد حسین
بردن اهل حرم دستور بود و سر غیب
ورنه این بی حرمتی ها کی روا دارد حسین
سروران ، پروانگان شمع رخسارش ولی
چون سحر روشن که سر از تن جدا دارد حسین
سر به تاج زین نهاده راه پیمای عراق
می نمید خود که عهدی با خدا دارد حسین
او وفای عهد را با سر کند سودا ولی
خون به دل از کوفیان بی وفا دارد حسین
دشمنانش بی امان و دوستانش بی وفا
با کدامین سر کند مشکل دو تا دارد حسین
سیرت آل علی با سرنوشت کربلاست
هر زمان از ما یکی صورت نما دارد حسین
آب خود با دشمنان تشنه قسمت می کند
عزت و آزادگی بین تا کجا دارد حسین
دشمنش هم آب می بندد به روی اهل بیت
داوری بین با چه قومی بی حیا دارد حسین
بعد ازینش صحنه ها و پرده ها اشکست و خون
دل تماشا کن چه رنگین سینما دارد حسین
ساز عشق است و به دل هر زخم پیکان زخمه ئی
گوش کن عالم پر از شور و نوا دارد حسین
دست آخر کز همه بیگانه شد دیدم هنوز
با دم خنجر نگاهی آشنا دارد حسین
شمر گوید گوش کردم تا چه خواهد از خدا
جای نفرین هم بلب دیدم دعا دارد حسین
اشک خونین گو بیا بنشین به چشم شهریار
کاندرین گوشه عزایی بی ریا دارد حسین
بسم الله الرحمن الرحيم